مستحب است كه دست و يك پاى گوسفند را به بندند و يك پاى رها كنند و گاو را هر چهار پا ببندند و دم را رها كنند و دو دست شتر را به يك ريسمان به هم به پيچند از مچ تا زير بغل كه نتواند پس از نحر بگريزد و مرغ را پس از ذبح رها كنند . آداب ديگرى در ذبح نيز گفته‌اند كه در كتاب نيست از جمله‌اى كه از هر چه حيوان را آزار و شكنجه بيشتر دهد اجتناب كنند و كارد تيز باشد و پيش از ذبح آب دهند . و مكروه است پس از بريدن چهار رگ معروف سر را جدا كنند و بعضى حرام دانستند چون قطع نخاع خود سبب مرگ حيوان است و حق آن است كه به بريدن چهار رگ استقرار حيات سلب مىشود و ديگر بريدن نخاع اثرى در كشته شدن ندارد اما اگر از پشت گردن آغاز ذبح كند و نخاع را پيش از چهار رگ ببرد حرام مىشود چون كشته شدن حيوان به قطع نخاع است نه بريدن چهار رگ . و اگر فرضا پس از بريدن نخاع هنوز حيات باقى باشد به حدى كه از بريدن چهار رگ خون معتاد جارى شود حلال است . و نيز مكروه است تا روح باقى است حيوان را پوست بكنند و ديگر آن كه حيوان را شب ذبح كنند خصوصا اگر از مأمن بيرون آوردند و نيز مكروه است حيوانى كه خود پرورده است